Beste N-VA’ers, nu is het welletjes geweest…

Publié le par Tanguy

177 dagen formatiecrisis: bron van ergernis en nutteloos tijdverlies voor menigen onder ons, doch ik denk dat zo’n ellelange aanloopperiode (en het is nog niet over) voor de langverwachte (buik)landing onoverkomelijk was/is. Op 10 juni werd er België nu eenmaal een schizofreen pasgeboren kind in de handen gelegd: aan de ene kant van de taalgrens werd er gekozen voor een kartel dat een vergaande staatshervorming eiste zonder toegevingen terwijl aan de andere kant, de winnende (en zelfs de verliezende) partijen absoluut geen vragende partij waren om te sleutelen aan het federaal kader Zo’n netelige situatie, desalnietemin op democratische wijze verkregen, dat was om problemen vragen... en of we ze gekregen hebben... Gedurende weken en weken werd er in het Brussels moeras (dat zijn ethymologische betekenis nooit zoveel eer aandeed) lustig met modder en slijk gegooid tussen de 2 grootste gemeenschappen van het koninkrijk en het is pas na de interventie van verkenner/dwangarbeider Van Rompuy dat er eindelijk ruimte werd gecreëerd voor een nieuw typisch Belgisch compromis, dat nu nog in volle uitwerking is. Waarom er niet van “in den beginne” werk is gemaakt van een compromis? Het is eenvoudig. De tegenstrijdigheden tussen Vlaamse en Franstalige politici lagen toen zo mijlenver uit elkaar dat op dat moment geen enkele partij zich kon veroorloven om nog maar één duimbreedte toe te geven. Daarvoor was er tijd, veel tijd, nodig om de hete communautaire hangijzers te laten afkoelen. Deze week kwam er dan eindelijk (bijna) witte rook tevoorschijn uit de gebouwen van de Wetstraat wat betreft het communautaire lijk, maar dat was buiten N-VA gerekend... Hoe cynisch is het eigelijk dat de toekomst van heel het land verbonden is aan deze separatistische dwergpartij? Dit is een surrealistische toestand die men enkel in Belgenland kon verkrijgen... Maar opnieuw, deze situatie is op democratische wijze bekomen, dus men zal ermee moeten leven... Of toch niet? Want ja, na zovele maanden en zovele liters waters die Vlamingen en (vooral) Franstaligen in hun kruiken wijn hebben omgekieperd, is er nog wel ruimte om te onderhandelen en nieuwe toegevingen uit de brand te slepen? Ik betwijfel het... Zeker wanneer het thema’s als het begin van de splitsing van de sociale zekerheid betreft... Daarom is de tijd nu gekomen voor N-VA om te kiezen: oftewel volgen ze grote broer CD&V aan wie ze alles te danken hebben en houden ze hun flamingante klauwen thuis, oftwel trappen ze het af, omdat ze trouw willen blijven aan hun separatistische partij-doctrine, die onverzoenbaar is met de communautaire nota van formateur Leterme. Maar in elk geval, na 177 dagen, is het niet meer aan de andere 4 (en grotere) partijen om een oplossing te vinden om N-VA toe te laten treden tot het huis waarin ze toch allen maar keet willen schoppen en uiteindelijk met de grond gelijk willen maken. De partij-leuze van N-VA mag dan wel ‘Nodig in Vlaanderen, nuttig in Europa’ zijn, in de toekomstige federale regering zijn ze alleszinds niet noodzakelijk: zonder hen zou Oranje-Blauw nog altijd de meerderheid bezitten, al zouden de Franstaligen dan in de meerdeheid zijn binnen de coalitie... Maar of CD&V staat te popelen voor zo’n epiloog, is natuurlijk zeer onwaarschijnlijk. Het is te bang om N-VA te verliezen aan Lijst De Decker en daarom werkt formateur Leterme nu aan een (zoveelste) nieuwe communautaire nota om N-VA in extremis toch over de streep te trekken... Het is betreurenswaardig dat er met zo’n partij gerekend moet worden om België weer een nieuw elan te geven... Of hoe een brullende Vlaamse leeuw in het lijf van een Chihuahua 10 miljoen mensen gijzelt... Nogmaals, dit kan alleen maar in België...     

http://clebse.skyrock.com

Commenter cet article